Cytat:Miała mieszane uczucia, a w głowie jej huczało.

Cytat:Tak bardzo była przejęta całą zaistniałą sytuacją że nawet nie usłyszała jak do pokoju przez uchylone drzwi weszła jej służąca.

Cytat:- Wasza królewska mość zaparzyłam najlepszą herbatę jaką tylko mamy. – to mówiąc stawiła tacę na przecudnie zdobionej toaletce z drewna dębowego delikatne pozłacanej i wysadzanej kamieniami nad którą zwisało duże lustro w złotej oprawie - Czy mogę dla Waszej wysokości coś jeszcze zrobić?

Cytat:Działając pod wpływem impulsu Dianaprzecinek która zawsze była wobec wszystkich jej podwładnych niezwykle uprzejma w tej chwili przemieniał(przemieniła) się w diabła. Podeszła do swojej służącej niczym kocica miękko stąpająca w kierunku swojej upragnionej zdobyczy i stanąwszy przed nią zamachnęła się i wycelowała ręką w jej policzek.
-Wynoś się. Natychmiast. Nie chce cię tu widzieć ladacznico do końca tego żałosnego dnia.

Cytat:Zaszokowana służąca pospiesznie wyszłaprzecinek a ważna królowa uklęknęła w kącie i znowu rozpłakała się jak małe dziecko.
Mijały godziny, a królowa nie mogła dojść do siebie. W końcu jednak usiadła i zaczęła czesać długieprzecinek ciemne loki. Wpatrywała się w swoje lustrzane odbicie i próbowała dostrzec choć nutkę człowieczeństwaprzecinek która by w niej pozostała. Wszystkie złe rzeczy jakie zrobiła, wszystkie obrazy, które tak usilnie próbowała wymazać ze swojej pamięci przez ostatnie 20 lat jej życia wracały właśnie teraz. Zanurzona we wspomnieniach zobaczyła twarz ojca błagającego ją tą małą ośmioletnią dziewczynkę o litość.

Cytat: Ponownie usłyszała jego ostatnie słowa co raz brzmiące w jej głowie (zła konstrukcja). Nagle to wspomnienie przemieniło się w inne równie bolesne: zniknięcie lorda Williama. Przypomniała sobie jak ją całował, jak jego cienkie, miękkie i ciepłe wargi koją jej szyję potem napotykają jej usta, a w ostateczności schodzą coraz to niżej i niżej…
Otrząsnąwszy się z wspomnień o jej byłym kochanku i spojrzawszy na tace z herbatą przed jej oczy wstąpiła okrągła twarz jej matki. To była ta sama herbata te same filiżanki i ten sam dzbanuszek. Spojrzawszy w matczyne oczy i podawszy jej filiżankę po prostu patrzyła jak po jej ciele rozprzestrzenia się truciznaprzecinek a matka zaczyna słabnąć.

Cytat:Na myśl o tej chwili z przed kilku miesięcy do oczu Diana napłynęły łzy. Po raz kolejny ogarnęło ją uczucie jej własnej beznadziejności kropka i od wielkiej litery. nie zastanawiając się nad niczym więcej chwyciła do ręki pióro i pergamin. Wyprostowawszy zaczęła pisać skromny liścik do wszystkich dworzan, a w szczególności do ser Carlosa.

Cytat:„Kochani! Uważam, że czas by cała prawda wyszła na jaw. To ja zabiłam mego ojca i moją matkę. Jestem osobą żyjącą mimo tego, że nie mam serca, a z mojego człowieczeństwa został tylko ludzki wygląd. Wiem, że odchodząc na tamten świat nie dostanę się za bramy niebieskie, lecz jako potępieniec spłonę w gorącej lawie ognia. Jednak nie widzę innej możliwości oprócz popełnienia samobójstwa, żeby nikomu więcej nie stała się krzywda. Wybaczcie mi wszystko zło które wyrządziłam w całym moim życiu bo w tym momencie nie da się już nic cofnąć. Mojej toksycznej rodziny już tu nie ma i ja sama znikam na zawsze. Od dziś jesteście wolnymi ludźmi w wolnym mieście, beze mnie. Proszę Was tylko o jedną przysługę: nie bądźcie tacy jak ja i nie udawajcie nikogo innego.
Wasza Królowa,
Diana.
P.S. Ser Carlosie, nawet nie wiesz jak bardzo zranił mnie twój ślub z Anną. Myślałam, że miedzy nami jest coś wyjątkowego, coś wspaniałego i magicznego… Och, jak bardzo się myliła! Kocham Cię nad życie i dlatego umieram z twym imieniem na mych ustach”

Cytat:Napisawszy tę parę zdań Diana odnalazła w jednej z szuflad wysokiego nakaslika przy łóżku zdobiony nóż z rękojeścią wykonaną z kości słoniowej. Był to bardzo elegancki i wysadzany kryształami nóż.

Cytat:Diana uklęknęła przy nogach łóżka i przez dłuższą chwile nie wiedziała co ma z takim narzędziem zrobić. Gładziła delikatnymi jasnymi palcami po ostrzu i powtarzała jedno słowo: „Carlos”. Z szeptu przeszła do normalnego tonu i niespodziewanie po długim okrzyku wbiła sobie nóż w pierś, prosto w jej bezlitosne i okrutne serce.
Krew trysnęła jej ustami i nosem, a oczy zaszły mgłą. Mimo swojego stanu uśmiechnęła się, gdy w oddali usłyszała głos szukającego ją po pałacu Carlosa, chociaż nie była pewna, czy po prostu jej się to nie uroiło. Krew po raz kolejny trysnęła i zdławiła ostatnie słowa królowej: „kocham cię”.
Diana padła, a jej dusza poszybowała ponad ziemską rzeczywistość.