Na pewno macie tez pisarzy, ktorzy was inspiruja, badz od ktorych po prostu chcielibyscie cos zaczerpnac. Ewentualnie gosci, na ktorych karierze chcielibyscie sie wzorowac, panow co zmienili wasze literackie zycie etc I uwazam, ze warto o tym porozmawiac

Jesli chodzi o mnie, to zajaral mnie Charles Bukowski, a mianowicie jego szydera i chropowaty, brudny styl Zreszta, najwiekszym komplementem dla mnie bylo, jak kolezanka mnie do Bukowskiego porownala i potem jak przeczytalem jego ksiazki, zdalem sobie sprawe, ze cos w tym rzeczywiscie jest. Za jednego z lepszych pisarzy uwazam Wojtusia Cejrowskiego, ktorego styl tusitala, czyli gawedziarza, jest piekny, lekki i bardzo wkrecajacy. Duzo mimo wszystko tez przerobilem Kinga i tez sa pomysly, ktore ma bardzo fajne. Jesli chodzi o fantasy, to tutaj saga Martina wgniotla mnie w fotel na dwa tygodnie, wiec jest totalny wymiot i w ogole na tym mozna sie wzorowac jesli chodzi o wielowatkowosc, ogarniecie bohaterow, swiata itd. Wazna postacia jest dla mnie rowniez Gerard Labuda, historyk, ktorego pisarstwo jest tak betonowe, ze nigdy nie chcialbym katowac nikogo chocby jednym zdaniem w jego stylu ;]

Zas mowiac o autorytetach, to hm... inspiracja moja nazywa sie Mateusz Daniecki, pseudonim Buka i jest on mlodym polskim raperem, ktory na razie wydal dopiero 1wsza legalna plyte, ale jest jak dla mnie juz najlepszym artysta w historii polskiego hh. Generalnie chlopak ma plan i go kawalek po kawalku spelnia, a w tekstach jest duzo tego, co ja mam w bani, czyli smutku, abstrakcji i bardzo duzej pewnosci siebie. On ma pewnosc, ze zniszczy swiat, ja mierze w literackiego Nobla i niesmiertelnosc i mam gleboko w miejscu gdzie koncza sie plecy zdanie innych na ten temat. Targajcie lacha, smiejcie sie, ale lepiej wspinac sie na Mount Everest i nawet jak spadniesz cieszyc sie lotem, niz wejsc na Przeprosna Gorke i spinac, ze nie bylo nas stac na wieksze ambicje. I to w sumie tyle ode mnie, zapraszam do dyskusji..

PS Pardon jeszcze raz za brak polskich znakow, ale laptop kumpla jest holenderski i ciezko o nie

Wydaje mi się, że przy okazji moich wizyt na tym forum "za poprzedniej ekipy" mówiłem już, że inspiracje możemy znaleźć wszędzie, zatem w każdej książce, piosence, wierszu. Niemniej jeśli idzie o zabiegi stylistyczne, budowanie utworu najbardziej cenię Pratchetta jeśli idzie o humor. Ponadto za budowę postaci i wspominanie o nich, gdzie nie ma tak jak u większości pisarzy gdzie jest tylko kilku bohaterów, moim guru jest Dostojewski. O każdej jego postaci można napisać kilka zdań, z których żadne nie będzie jałowe.

Inspiruje mnie ogromnie Hunter S. Thompson, w końcu stworzył własny styl pisania "Gonzo". To w jaki sposób przekazuje informacje o otaczającym nas świecie, wieczne retrospekcje (Lęk i Odraza w Las Vegas), liczne nawiązania do prawdziwych osób wywiera na mnie piorunujące wrażenie. Człowiek epoki "kwasu", niesamowitej kultury hippisowskiej, po której została nam już praktycznie tylko muzyka. Postać na tyle kontrowersyjna i zarazem piękna, że została okrzyknięta największym romantykiem XX wieku.
Nieposkromiony patriota, który specyficznym stylem potrafił ukazać syf i obłęd, na którym świat nasz bazuje. Wszelkiej maści kicz wylewający się z telewizora, armie robotów, żyjące w trybie "praca-sen", chore uprzedzenia rządzące ludźmi.

Znam go od kilku miesięcy. Wcześniej pisałem różne pamiętniki, sprawozdania z dnia codziennego, nie zdając sobie sprawy z tego, że mamy podobny styl przekazywania informacji. Teraz staram się czytać praktycznie wszystko, co znajdę o nim w internecie w naszym języku, obejrzałem kilkanaście razy biografię, filmy wzorujące się na jego książkach i sposobie życia znam na pamięć i za każdym razem się niesamowicie bawię przy ich oglądaniu.
Hunter jest dla mnie inspiracją i autorytetem w jednym. Niektórzy mogli by się w głowę puknąć, że ktoś taki jak on nie może być autorytetem, no cóż... Jestem świr

Mnie inspirują takie pisarki jak : Margit Sandemo lub J.K Rowlnig. Lubię czytać ich książki.

Dla mnie mistrzem gatunku jest Terry Pratchett. Całokształt jego twórczości w połączeniu z siwiutką bródką i kapelusikiem po prostu inspirują do działania.

(13.11.2011 16:27)el Bandita napisał(a):  Dla mnie mistrzem gatunku jest Terry Pratchett. Całokształt jego twórczości w połączeniu z siwiutką bródką i kapelusikiem po prostu inspirują do działania.

Wiesz, że Cię kocham?
Jeśli chodzi o mnie, to przez Świat Dysku miałam swego czasu problemy z czytaniem czegokolwiek innego. Jakoś reszta książek wydawała się być nijaka (całe szczęście mi przeszło). A to, jak Pratchett ukazuje świat i jak z niego drwi? Miodzio...

Mnie osobiście zachwycił styl Neil'a Gaiman'a. Chociaż nie jestem wielbicielką fantastyki, nie mogłam oderwać się od jego książek". Magdalenę Samozwaniec podziwiam natomiast za wspaniałą lekkość pisania.

Pisarze, który inspirują moją twórczość:
Pratchett, Zelazny, Tolkien, Paolini, Ted Kosmatka, Ted Chiang, Rothfuss, Margaret Weiss i Tracy Hickman, James Clavell.

Pisarze zazwyczaj zachęcają mnie do czytania, przez to co napisali. Podziwiam ich np. Jane Austen. Uwielbiam angielskich pisarzy. Nie trafiłam jeszcze na kogoś (tu pisarza), który by mnie natchnął. Są to zazwyczaj w moim przypadku sytuacje życiowe, albo to co mnie otacza- natura.

Douglas Adams ze swoją pięcioczęściową trylogią, ręczę, da niezłego kopa tym, którzy mają choć trochę wyobraźni i chęci na swoją książkę.