To dopiero początki. Jestem skory do błędów.

PROLOG
Kalie dzieliło się na cztery państwa, które walczyły ze sobą zaciekle. Północną część świata opanowały elfy. Tajemnicze stworzenia mające na celu władać naturą. Elfy dzieliły się na dwie kultury : Silami-elfy dobre i Korami- złe duszki. Południową część Kalie zamieszkiwali ludzie, potężne stworzenia, wśród nich byli także nadzwyczajne osobistości nazywane czarodziejami lub druidami. Ludzie ci władali wielką bronią- Magią. Wschód opanowały orkowie, rasa stworów walczących odwiecznie z południowym państwem. Orkowie mieli nadzwyczaj tępy umysł, więc władali nimi zbuntowane rasy świata. Zachód... cóż była to kraina syren, driad i mnóstwa innych zadziwiających stworzeń.
A bohaterką naszej opowieści będzie : Marim. Młoda pól-druidka mieszkająca w Palderton, jednym z najbardziej rozległych miast w Południowym Kraju. Mar mieszkała ze swoją matką Eleonorą i ojcem Danem w małym domku na Bocznej Ulicy. Wkrótce Marim będzie zdawała na Uniwersytet Magiczny w Palderton. Nasza bohaterka była druidem. Czarodziejem władającym nad naturą.
Marim szła ciemnym korytarzem. Była zestresowana, to dziś odbywała się rozmowa z dyrektorem Uniwersytetu- Logiem Sandbym. Przed oczyma dziewczyny pojawiły się hebanowe drzwi. Mar usiadła na drewnianej ławeczce nieopodal podwoi. Minuty ciągnęły się w nieskończoność, spotkanie miało odbyć się już za kilka minut, jednak Marim miała wrażenie że ta chwila nigdy nie najdzie. Drzwi otworzyły się. Wyszła z nich wysoka w podeszłym wieku blondynka.
- Pani Marim Ledie ? – zapytała donośnym głosem.
- Tak to ja – odpowiedziała Mar.
- Proszę za mną.
Kobieta machnęła ręką w stronę gabinetu. Za biurkiem siedział wysoki mężczyzna. Kobieta która przywitała Marim zniknęła. Działo się tak zapewne za pomocą magii powietrznej.
- Rozumiem że to panna Marim Ledie ? – zapytał Sandby.
- Tak. Chciałabym dostać się do Uniwersytetu Magicznego. – Kiwnęła głową Mar.
- Stanie się tak, ale najpierw muszę zadać pani kilka pytań.
Dalszy ciąg rozmowy polegał na skomplikowanych pytaniach dotyczycących przeszłości Marim.
- Jest pani przyjęta. - Uśmiechnął się Log. – Zajęcia zaczynają się jutro o godzinie dziewiątej.
Stało się Marim została studentką Uniwersytetu Magicznego.

Notatka od Sylar, 26.11.2011 20:41: Zapraszam do Regulaminu. Zamykam.

Żeś jest skory do błędów to widać.
- przed dwukropkiem nie stawia się spacji
- przed pytajnikiem również
- za to przed myślnikiem w środku zdania wstawiamy spację

„wśród nich byli także nadzwyczajne osobistości” Były.
„Ludzie ci władali wielką bronią- Magią” Brakująca spacja przed myślnikiem
„więc władali nimi zbuntowane rasy świata” Władały.
„Czarodziejem władającym nad naturą.” Władającym kim? czym?, a nie nad czym.
„Minuty ciągnęły się w nieskończoność, spotkanie miało odbyć się już za kilka minut” Brzydkie powtórzenie.
„Wyszła z nich wysoka w podeszłym wieku blondynka.” Bardzo dziwna składnia.


Jeśli za to chodzi o fabułę, to tu się w sumie nic nie wydarzyło. Głównym elementem tekstu była dość encyklopedyczna notka o podziale terytorialnym kontynentu(?), która zawierała dużo informacji, ale była dość sucha i trudno się spodziewać, aby zainteresowała. Bohaterkę za to przedstawiono na szybko. Najbardziej przełomowy moment tekstu – rozmowa kwalifikacyjna – został przeskoczony jednym zdaniem... I co ja mam tu napisać. Chyba nic, poza tym, że czekam na ciąg dalszy, na podstawie którego będę mogła sobie wyrobić jakąś konkretniejszą opinię. :)

Kto pyta, nie błądzi.

To L miało być Ł, oczywiście. Nie wiem jak to się stało.

To tyle uwag technicznych. Nie chciało mi się cytować wszystkiego, za dużo roboty z tym.
Cóż, co mogę ci powiedzieć? Twoje opowiadanie jest krótkie i błędów cała rzesza. Ale jesteśmy tu przecież po to, żeby ci w tym pomóc. Czyż nie?
Tak jak już wspomniała Marsza, ten wstęp wygląda jak prawdziwa notatka w encyklopedii. Brakowało mi tam tylko wspomnienia tego, ile mieszkańców liczy sobie owe państwo. Pisz bardziej otwarcie, o bohaterach i wydarzeniach. Dzięki temu zwykle dowiadujemy się wszystkiego o świecie przedstawionym. Mógłbyś wprowadzać jakieś postacie, które rozmawiają o sytuacji politycznej kraju, czy coś takiego. To sprawia, że czytelnik nie zasypia przed klawiaturą z wyrazem znudzenia na twarzy, gdy czyta o ustroju panującym w poszczególnym państwie, słuchając spokojnych i wyważonych słów narratora, ale z zainteresowaniem śledzi opinie bohaterów, bo mogą mieć kluczowe znaczenie w dalszej akcji. Czyż nie?
Piszesz troszkę za sztywno. Posługuj się słowem tak jak ołówkiem. Dowolnie rysuj poszczególne linie, wygładzaj, wyostrzaj i rysuje podług wzoru, ale według własnego uznania. Nadążasz? Pisz tak jak chcesz, byleby było to zgodne z ogólnie przyjętymi zasadami pisowni gramatycznej. Kiepska jestem w tłumaczeniu takich rzeczy. Po prostu postaraj się pisać bardziej swobodnie.
Tyle. Póki co, tekst mnie nie zaciekawił, ani zbytnio nie przyciągnął do dalszego czytania, ale wrócę, żeby zobaczyć, jak sobie poradziłeś z dalszym pisaniem.

Temat jest chyba zbyt oklepany, żeby mógł zainteresować. Może, gdyby było dłuższe. Ale do stylu nie mam zastrzeżeń... Tylko... Jakbym to już gdzieś widziała? Nie zbyt oryginalne. Poczekam z chęcią na dalszą część.

To niemożliwe. Jestem to mój pierwszy wrzucony tekst. A plagiatu nie praktykuję. Temat może oklepany, ale lubi pisać coś w tym rodzaju.

Rothen, wyświadcz mi przysługę i czytaj swoje posty przed kliknięciem „odpowiedz”, bo chwilami mam wrażenie, że czytam rezultat działań translatora :)

Kto pyta, nie błądzi.

Technicznie jest okropnie. Fabularnie nie wiem, bo fabuły nie widzę.

- pomieszane czasy - coś, przez co nie da się czytać
- literówki - są zawsze i wszędzie, przez nie zmienia się, lub nawet nie można zrozumieć, sensu zdań
- przecinki i kropki, dzielenie zdań - MASAKRA, musisz się nauczyć interpunkcji
- brak opisów i rozbudowań - jest sucho i nieciekawie
- brak jakiejkolwiek akcji, czy nawet czynności - wiemy, że ma rozmowę, no okej. Czemu jej nie opiszesz? Poza tym absurdem jest, by dostała się na podstawie pytań o przeszłość. Chyba nigdy nie uczestniczyłeś w rozmowie kwalifikacyjnej.
- powtórzenia - to już 'Amel Ci wypisała


Mnóstwo pracy przed Tobą, zdecydowanie...

Nie porwało mnie, szczerze mówiąc. Sposób, w jaki opisane zostały te cztery państwa był troszkę nudnawy. Jednak jest to dopiero prolog więc czekam na część dalszą.

Urzekająca prostota tego tekstu, ale to tylko jak na realia gimnazjum/ pierwszej klasy szkoły średniej...

Ktoś wyżej napisał, że wstęp przypomina notatkę z encyklopedii. Moim zdaniem nie jest to takie złe, jeżeli zostanie to odpowiednio wplecione w prolog. Na pewno nie na samym początku, bo zniechęca do lektury. Także z kolegą od encyklopedii zgodzę się/nie zgodzę.
Nie podoba mi się to, że dostajemy przedstawione rasy na początku z ubogą charakterystyką (dobre/złe) dlaczego nie napisać historii wojny o coś tam pomiędzy rasami albo rozłamu wśród elfów umieszczając realia w przeszłości na chwilę, przed wydarzeniami, które autor zamierza opisywać?

Wieje nudą, nie czuję, aby dalsze części miały mnie porwać, niestety...