Z 2008 roku. Prosty.


Mój Anioł

Mój Anioł Stróż zawsze mnie strzeże,
Cokolwiek powie to mu uwierzę,
Stoi zawsze obok mnie,
Czy czynię dobrze, czy czynię źle.
On jak przyjaciel mnie kocha,
Przytula kiedy szlocham,
Jemu mogę zaufać, wyjawić tajemnice,
Na niego zawsze w potrzebie liczę.

Mój Anioł Stróż jest uroczy,
Ma piękne niebieskie oczy,
Jasne, złociste włosy,
Twarz lekko piegami przyprószoną
I poczciwym uśmiechem upiększoną,
Ma jakiś metr osiemdziesiąt wzrostu
Jest ode mnie wyższy po prostu,
Ma taki głos ładny,
Inny niż każdy.

A kiedy mi rzeczywistość zbrzydnie,
Pogładzę go po białym skrzydle,
Usiądę Mu na kolanach
I będę z nim rozmawiać do rana,
Otrze mi łzy rąbkiem swej szaty białej,
Weźmie w swoje dłonie moje małe.

Już do końca życia i dalej
Chcę iść z moim Aniołem Stróżem przez życie całe!

Wiersz czytało mi się przyjemnie m.in. przez tę poprawność interpunkcyjną. Jednakże mnie nie poruszył. Utarte frazesy, ot co.Rymy, które czasami były wręcz robione na siłę np. " Ma jakiś metr osiemdziesiąt wzrostu | Jest ode mnie wyższy po prostu, " Wzrostu- po prostu. Jakoś mi tu nie pasuje. Pierwsza zwrotka trzymała się całości i miło przechodziło się od jednego do drugiego wersu. Natomiast druga, kiedy opisujesz wygląd anioła, nie przemawia do mnie. Jest zbyt prosta i bez głębszych wzruszeń.
Trzecia - uważam, że wyszła Ci bardzo dobrze. Aż uśmiech mi się na usta nasunął, bo ujrzałam właśnie tego anioła stróża i tę dziewczynkę, siedzącą na jego kolanach.
Myślę, że ostatnie wersy są niepotrzebne, ponieważ cały wiersz jest jedną wielką puentą mówiącą o nas i o naszym "dobrym duchu", więc takie dodatkowe podsumowanie jest niepotrzebne.

Dziękuję za komentarz. Fakt, szczyt ambicji to to nie jest, zdaję sobie z tego sprawę.

Hmm, nie chcę uchodzić za znawcę, bo z pewnością nie jestem, ale zmęczył mnie ten kawałek. To znaczy, nie był ciężki jakiś do ogarnięcia, czy źle napisany... Nie, po prostu był taki... Ach, płytki chciałoby się rzec. Chcę jednak zaznaczyć, że ja bywam dość wymagająca, jeśli o taką sztukę chodzi. Bo dla mnie i tylko dla mnie - ten wiersz jest słaby. No, są rymy, racja. I jest rytm zachowany, nie zgrzyta prawie... Poza:

Cytat:Ma jakiś metr osiemdziesiąt wzrostu
Jest ode mnie wyższy po prostu,

Cytat:Otrze mi łzy rąbkiem swej szaty białej,
Weźmie w swoje dłonie moje małe.

No... I tyle. Przynajmniej temat przyjemny. Liczę na kolejne, lepsze, sto razy lepsze ^>^

Fajny wiersz. Spokojny i poprawił mi humor Jeśli chodzi o drugą zwrotkę i opis Anioła, to trochę za bardzo ogólnie napisane. Podsumowując, jeśli jest co podsumowywać, to ja nie mam żadnych zastrzeżeń. Nobla bym za to nie dał, ale ogólnie podoba mi się i czekam na więcej

Dziękuję Wam za komentarze

Faktycznie, rymy nie porywają. Chociaż, to kwestia gustu.

Poza tym wiersz oceniam na 4/6. Z pewnością stać Cię na coś lepszego. Ten wiersz sprawia wrażenie, napisanego na kolanie, szybko.

Owszem, poezja jest owocem natchnienia, ale tym razem Twoje natchnienie było chyba senne i przepracowane

Dziękuję za ocenę i komentarz.
Skąd wiesz czy stać mnie na coś lepszego?

Wiersz dobry . Są rymy , jest główna myśl . Podoba mi się . Aczkolwiek , ta jak piszą tu inni o tym metrze osiemdziesiąt wzrostu to , haha , no trochę to nie pasowało , ale mi też się raz zdarzyło ,że po prostu nie mogłam znaleźć rymu , więc to wszystko jest ok .

Notatka od Sylar, 02.03.2012 17:23: Regulamin napisał(a):j) Publikowane treści muszą być napisane zgodnie z podstawowymi zasadami języka Polskiego. Drugi raz już Cię ktoś upomina co do nieszczęsnych spacji.

W trakcie czytania bardzo przeszkadzały mi nieregularne rymy - raz są, raz ich nie ma. Sylabiczność też cały czas inna.
Ogólnie nie jest źle, choć taki czysto materialny opis wyglądu Anioła postawiony obok jego mistyczności i znaczenia duchowego trochę śmiesznie wygląda.
Nie jest źle, mogło być lepiej.