Powstali wraz z pierwszym oddechem wszechświata. To oni byli przed i będą długo po. Wszyscy wiedzieli o ich istnieniu, jednak nikt nie przypuszczał że są tak blisko. Gdy wieje chłodny wiatr, to wiedz że są w pobliżu, kiedy słychać szum drzew, bądź gotów na ich spotkanie. Przemawiają podczas wichury, milkną razem z opadającą mgłą na łące. Nie uchwycisz ich słów i nie pojmiesz ich myśli, gdyż zawiłe są ścieżki po których wędrują. Słowa ludzkie na marne idą, gdy chcą ich opisać. Tylko pełne doświadczenie harmonii z wiatrem, może nam przybliżyć piękno płynące z wnętrza ich boskiego istnienia. Nadchodzi nowy czas, dzień powrotu. Przybędą w najmniej spodziewanej chwili. Mądrość tego ludu nie przeminie, a pamięć o nich przetrwa na wieki. To oni, synowie wiatru - nieśmiertelni.

Słowa ostatniego mędrca Szarej Przystani, Ithlina ger Sauda.

W przerwie od pisania Bóg-jeden-wie-czego biorę się za przeczytanie i wystawienie solidnej opinii temu tekstowi. Krótki jest, więc może uda mi się krótko i treściwie wypowiedzieć. Aczkolwiek najstarsi górale wiedzą, że zdarza mi się wystawić opinię dłuższą niż tekst.
Przede wszystkim: "zapowiedź" to w filmach jest, nie w literaturze. Tutaj możesz mieć prolog, który, technicznie rzecz biorąc, będzie wszystkim, co poprzedza właściwą akcję. A mi to właśnie wygląda na prolog. Koniec dygresji na temat gatunku tego tekstu.

Cytat:To oni byli przed i będą długo po.

Może zepsuję tutaj nastrój, ale powiem szczerze. Czytam to zdanie szósty raz i nadal nie mogę zrozumieć, czym, bądź jakim momentem czasu jest owo tajemnicze "TO".

Cytat:Wszyscy wiedzieli o ich istnieniu, jednak nikt nie przypuszczał że są tak blisko.

Czasy się pomieszały. A to przy tak krótkim tekście ma znaczenie. Mnie osobiście wprowadziło w błąd. Spodziewałam się, że dalsza część będzie w czasie przeszłym, a tutaj wyskakuje teraźniejszy. Jest on jak najbardziej prawidłowy, całkiem nieźle się komponuje. Dlatego zaliczam tę pomyłkę do kategorii "techniczne".

Cytat:Przemawiają podczas wichury, milkną razem z opadającą mgłą na łące.

I znowu psuję Ci nastrój, przepraszam. Ale mgła nie milknie. Ja rozumiem sens zdania, Ty go rozumiesz, nawet mój kot wydaje się rozumieć, ale logika dopomina się o swoje. Natomiast "na łące" wydaje się już niepotrzebnym dodatkiem. Wolna wola.

Cytat:Nie uchwycisz ich słów i nie pojmiesz ich myśli, gdyż zawiłe są ścieżki, po których wędrują.

Pokolorowany przecinek należy tam wstawić, bo go nie ma.

Cytat:Słowa ludzkie na marne idą, gdy chcą ich opisać

Mistrz Yoda budować jedynie może zdania takie. Przez zmianę szyku nie brzmi to dostojniej, a jedynie nielogicznie.

Cytat:Tylko pełne doświadczenie harmonii z wiatrem, może nam przybliżyć piękno, płynące z wnętrza ich boskiego istnienia.

Kolejny zjedzony przecinek.

Cytat:Przybędą w najmniej spodziewanej chwili.

Tu dla odmiany sprawa merytoryczna: takie zdanie od razu mi się kojarzy z tymi wszystkimi fantasy, gdzie bohater ma szesnaście lat i jest sierotą. Czyli z groteską.
Zakończenie całkiem zgrabne, powiem, że mi się podoba. Mało tego, ja chętnie przeczytam co będzie dalej, bo lubię, jak coś się dzieje i jest napisane tak, że Tolkien się w grobie nie przewraca. Ostatnia tylko uwaga: jeżeli to są słowa mędrca, to dziwnie nie pasuje mi tutaj ten fragment:

Cytat:Gdy wieje wieje chłodny wiatr, to wiedz że są w pobliżu, kiedy słychać szum drzew, bądź gotów na ich spotkanie.

Nie brzmi jak z księgi mądrości, bardziej jak z jakiejś legendy.

Dziękuje za opinię. Nazwałem to "zapowiedzią", bo chciałem aby to była próbka mojej twórczości(jakże żałosnej, póki co) chociaż wygląda to bardziej na prolog jak sami napisaliście, więc uznajmy że tak jest. Zgadzam się w pełni z Liszką, pomieszałem czasy i pogubiłem się w niektórych wypowiedziach, postaram się uniknąć podobnych błędów w dalszej części, której podobno jesteście ciekawi.

(13.11.2011 11:45)Nesaer napisał(a):  Powstali wraz z pierwszym oddechem wszechświata...
To oni byli przed i będą długo po. Wszyscy wiedzą o ich istnieniu, jednak nikt nie przypuszcza, że są tak blisko. Gdy wieje wieje chłodny wiatr, to wiedz, że są w pobliżu; kiedy słychać szum drzew, bądź gotów na ich spotkanie. Przemawiają podczas wichury, milkną razem z opadającą mgłą na łące. Nie uchwycisz ich słów i nie pojmiesz ich myśli, bowiem zawiłe są ścieżki, po których wędrują. Słowa ludzkie na marne idą, gdy chcą ich opisać. Tylko pełne doświadczenie harmonii z wiatrem, może nam przybliżyć piękno płynące z wnętrza ich boskiego istnienia.
Nadchodzi nowy czas, dzień powrotu. Przybędą w najmniej spodziewanej chwili. Mądrość tego ludu nie przeminie, a pamięć o nich przetrwa na wieki. To oni, synowie wiatru - nieśmiertelni.

Słowa ostatniego mędrca Szarej Przystani, czcigodnego Ithlina ger Sauda.

A. Interpunkcja, niemiło wygląda to, że przed "że" nie było przecinków. Wszystkie moje interpunkcyjne poprawki masz na czerwono.
B. Styl... W tak krótkiej formie, to niewiele można powiedzieć, ale nie jest aż tak źle. Właściwie w ogóle źle nie jest. Całkiem ładnie.
C. Poprawki niekonieczne do zamieszczenia masz na... Ee... Niebieski. Bowiem jest ładniejsze od gdyż!!
D. Ciekawie, ciekawie. Bierz się do pisania, a nie mi tu kilka zdań wstawiasz.
E. Pouczenie. Temat wymaga zmiany nazwy, bo ja bym tutaj wszystko tego tworu, o którym "zapowiedź" jest dał. A to dlatego, że można jeden tekst na tydzień publikować. Ale, jeśli masz temat utworzony wcześniej, to w nim możesz opublikować dalsze części.
F. Akapity. Wtawiaj AKAPITY, one mają moc. Tag [ p ] (bez odstępów w środku) to czyni.

To moje początki na forum i przez czysty przypadek natknąłem się na twój tekst Naser, więc przyssałem się do kolejnego. Minimalizm i drugi już wstęp do czegoś większego. Czekam na to „coś” z utęsknieniem, bo jak kania dżdżu łaknę magii w fantastyce.
Owych „pagórków leśnch i łąk zielonych” szeroko magią okraszonych. Powabnych czarodziejów nużających się w zaklęciach i równie powabnych czarownic, które też mogą się nużać. Mędrcy również są potrzebni, byle ich oddech nie był przepojony alkoholem, a szata nie była plugawa. Tysiące lat otchłani, tysiące lat ciemności i nagle - niczym błysk flesza, co z zaskoczenia oślepia - następuje wielka iluminacja. Światło, które niczego nie rozjaśnia, a wprost przeciwnie, zamazuje kontury rzeczywistości, półcieniami ścieląc się pod nogi i skrycie zaglądając do serc i umysłów. Ta życiodajna esencja, która swoim kolorem zmienia świat i ludzi może dotknąć każdego, gwałtownie i bez zapowiedzi - zaskakując i trwożąc.
I też jest już wstęp do "czegoś"

Czekam i chociaż jestem złośliwcem - pozdrawiam.

Czołem.

Cytat:To oni byli przed i będą długo po.

Nie bardzo rozumiem to zdanie. Przed czym byli? I po czym wciąż będą? Jeżeli miałem namyśli to, że oni po prostu na zawsze zostaną na ziemi, to mogłeś napisać coś w stylu: "Oni byli, są i będą.", czy coś takiego. To przed i po wygląda troszkę nieciekawie.

Cytat:jednak nikt nie przypuszczał, że są tak blisko.

Cytat:Gdy wieje chłodny wiatr, to wiedz, że są w pobliżu,

Cytat:gdyż zawiłe są ścieżki, po których wędrują.

Przecinki.
_____
Krótki tekst. Nawet bardzo i mimo jego dość ciekawego początku, wątpię, byś dalej kontynuował ten tekst. A szkoda. Gdybyś pisał dalej, to może wyszłoby coś całkiem niezłego.
Za krótkie, by coś więcej powiedzieć. Raczej nie zapadnie mi w pamięci treść tego wstępiku. Czołem.

Ładne wprowadzenie, takie poetyckie, aczkolwiek za krótkie. O Fabule jeszcze nic nie można powiedzieć, gdyż jest za mało tekstu.
Widać natomiast, że nie będzie to zwykła opowieść.

O tak krótkim tekście nie da się napisać więcej.

Cudzysłów w tytule zbędny, przecież tytułu nie tytułujemy cudzysłowem, ale wielu o tym nie wie, a potem psorzy się śmieją, jak na stronie tytułowej tytuł w cudzysłów jest walnięty.

Nie sprawdzam poprzednich komentarzy, więc może się powtórzyć:

Cytat: jednak nikt nie przypuszczał że są tak blisko.

że - do wyuczenia, że stawiamy przecinek.

Cytat:Gdy wieje chłodny wiatr, to wiedz że są w pobliżu, kiedy słychać szum drzew, bądź gotów na ich spotkanie.

Jak wyżej + rozbiłabym na 2 zdania, bardziej czytelne by było.

Cytat:milkną razem z opadającą mgłą na łące.

"z mgłą opadającą na łące" - szyk?

Cytat:gdyż zawiłe są ścieżki po których wędrują.

przecinek po "ścieżki"

Cytat:Tylko pełne doświadczenie harmonii z wiatrem, może nam przybliżyć piękno płynące z wnętrza ich boskiego istnienia.

Przecinek wydaje mi się zbędny.

Jakby zdania wydawało niektóre że Yoda pisał się. Może nie aż tak, ale jednak.
Trudno coś więcej napisać, bo tego taka ociupinka marna... Przypomina mi wstępy do wielu fantastycznych filmów/bajek/komiksów o superbohaterach, niezbyt wciągało, no ale może dalej będzie lepiej fabularnie.

Będzie coś więcej bo w sumie możnaby poczytać bo fajnie się zapowiada tylko strasznie mało tego. Jeszcze nie widziałam rzeczy o synach wiatru, to może być ciekawe jak żyją i kim są i chętnie bym o nich więcej przeczytała jak chyba wszyscy tutaj więc wstaw coś jeszcze jak masz bo dobrze piszesz.

Nie miałam chęci zwracać uwagi na interpunkcję, a poza tym, widzę, że inni już przejrzeli. Tak czy siak, ja uważam, że tekst jest świetny. Zwłaszcza jak się słucha Sia-My love. Ale czegoś mi tam brakuje... Chociaż to tylko prolog. No ale tego "czegoś" mi brakuje... Ale czekam na kolejne części