sczerniała (nie)kształtna
jesteś obok mnie
z zimną i skażoną kosą
uparcie
wycinająca dobre myśli
jak zwykle

gdy się staram

ty mocno
zaciskasz pętle
w moim umyśle wierząc
że przecież nic się nie stanie

Nie przypadkiem „Więź”? Cudzysłów nie jest potrzebny, wręcz razi (zwłaszcza że paskudny, klawiaturowy). Wiadomo, że w tytule znajdziemy tytuł, takie tu przepisy.
Zwykle nie przemawia do mnie forma oddzielić, oddzielić, oddzielić, tak i tym razem. Tutaj jest jedenaście wersów, ja sklepałabym w góra osiem, ale to już kwestia indywidualna. Będąc przy ty mocno, szykowałam się na kiwnięcie głową po kolejnym wersie — tak ucinany rytm sprawia, że niewygodnie mi się czyta.
Z treścią ładnie. Bez kpienia ze szczytów, ale poprawnie, estetycznie poprawnie. Dobre pętle nie są złe, tym bardziej te zaciskane na umyśle.
A, i we znaki się dała moja awersja do nawiasowego uplastyczniania słów; z początku ten zabieg wydawał mi się atrakcyjny i często stosowałam go u siebie, a unosiłam kciuk w górę, widząc u innych, ale zdążyło się przejeść, także (nie)kształtnej nie kupuję.
Wrażenia są na trzy plus i trzy i pół gwiazdki bym dała, mając możliwość, ale jej nie mam, zostawiam więc tylko komentarz.

Podoba mi się pod względem treści i "strony technicznej", ale też zastanawiam się czy tam nie miało być "więź". Nie podoba mi się tylko cudzysłów w tytule.

Wiersz jest okej. Ma przesłanie, jest klarowny, czytelny. Trafił do mnie. A o to, jeśli o mnie i o poezję idzie, to raczej trudno. Więc gratulacje.

Jedna rzecz, która mi się nie podobała: brak interpunkcji.

Tyle.

Dziękuje wszystkim za komentarze i wskazówki Faktycznie, miało być "Więź"

Forma do mnie przemawia, rozkład ani brak interpunkcji tylko potęgują to wrażenie. Treść przejrzysta, zrozumiała, z przesłaniem. Także wrażenia jak najbardziej pozytywne

Dobry, spójny wiersz. Ja jestem zwolennikiem minimalnej interpunkcji. Wynika to z tego, że w wierszach nie raz mi ona nie pasuje. Co innego w prozie. Metafizyka jest wręcz namacalna w tym wierszu. A o to przecież chodzi.

mam wrażenie że wiersz jest jakby wycięty z jakiś całości....jakby czegoś mu brakowało, może początku i końca ale no jakoś ciężko to określić przez ten brak powiem szczerze nie mogę rozszyfrować co tak naprawdę pomiot liryczny chciał dowiedzieć, uważam ze wiersz trzeba zawsze trochę popieścić tysiąc razy przeczytać i nadać pełny ostateczny kształt by był dobry tu tego brak