No to teraz ja.
Na początek coś krótkiego.
Jestem pełna obaw ale i nadziei.
Czuję, że poleje się krew. Ale trudno - także po to tu jestem.
Czekam na komentarze


Zimny kubeł wody

Ze szkoły wracam,
Gorąco, jadę tramwajem.
Wszędzie pachnie majem.
Wiosna, w marzeniach się zatracam.

Tramwaj pusty, wsiada on.
Obejmuje czule
I namiętnie całuje
Na ramieniu miłości czuję szpon.

Nagle tramwaj gwałtownie hamuje,
Zmęczeni ludzie prawie upadają,
W zatłoczonym wagonie się znajduję.

Zima, wrota pojazdu się otwierają,
Mróz, wysiadam zimny kubeł wody na głowie mi ląduje -
Tak na mnie myśli o nim działają.

Mam taką drobną sugestię: zdecyduj się, czy te kropki i przecinki są, czy ich nie ma.
Jest to oczywiście

Cytat:Sonet – kunsztowna kompozycja poetyckiego utworu literackiego, która złożona jest z 14 wersów zgrupowanych w dwóch czterowierszach (tetrastychach), rymowanych zwykle abba abba i dwóch trójwierszach (tercynach). Pierwsza zwrotka zwykle opisuje temat, druga odnosi go do podmiotu wiersza, a tercyny zawierają refleksję na jego temat.

Po przeczytaniu definicji nie wiem co mam myśleć, gdyż owe nieszczęsne tercyny nijak, lub prawie nijak nie podsumowuje. Ot: raz zimno Ci było w tym tramwaju, raz gorąco - postanowiłaś opisać swe cierpienia i jest to chyba jedyny powód powstania tego utworu.

Trochę to Tuwima przypomina: pisał o niczym, ale on przynajmniej robił to zaskakująco dobrze.
Dla mnie "nie jest dobrze".

Nie wiem, może ja się na poezji nie znam (i zapewne to prawda, bo czytać lubię i na tym się kończy), ale dla mnie to takie nijakie. Tak po pierwsze - druga strofa, drugi wers. "Obejmuje czuje"? Miało być "czule"? A jeśli nie (co jest niezrozumiałe dla mnie), to w takim razie powtórzenie z "czuje". I ostatnia strofa, wers przedostatni. Po "wysiadam", wydaje mi się, powinien być przecinek. Teraz o tym, jak ja to rozumiem. Podmiot liryczny jedzie tramwajem wiosną, w maju dokładnie i jest mu gorąco. Wchodzi tajemniczy "on" do pustego tramwaju i zaczyna ją/jego (bo w sumie nie wiadomo, jakiej płci jest podmiot, logicznie myśląc jest to kobieta, ale co tam, ja tolerancyjna jestem podobno) całować itp. Miłość, miłość i jeszcze raz to samo. Nagle się coś dzieje, tramwaj hamuje, powodując upadek ludzi w wagonie. Czar pryska, pewnie przestał całować i nagle podmiot widzi cały świat wokoło. Ten kubeł zimnej wody rozumiem jako rzeczywistość, która nagle uderza w podmiot liryczny. Koniec, nie ma żadnego "jego", bo to był wytwór wyobraźni. Dobrze czy źle rozumiem, nie wiem. Ja nigdy nie byłam w tym dobra. Co do wiersza ogólnie. Na pierwszy rzut oka wydał mi się dość dziwny i szczerze mówiąc, nie spodobał mi się. Teraz, po tym jak go sobie zinterpretowałam, jest nieco lepiej. Nawet mi się podoba, muszę przyznać.
I jeszcze jedna uwaga - zmień tytuł wątku.

You will never realize, what darkness lies inside, inside my mind...

Sirenia - My Mind's Eye

Rymy, co prawda, dokładne, ale do mnie nie przemawiają. Tam powinno być chyba Obejmuje czule, nie Obejmuje czuje. Wracam - zatracam, czuje - całuje. Ale to już było, mam ochotę podśpiewywać.
Wers Na ramieniu silny miłości czuję szpon sprawia wrażenie natrętnego, przekazuje zbyt wiele informacji, jest za długi.
Wyznaję zasadę, że jeśli interpunkcja, to do końca, jeśli wcale, to wcale, ale przestankowanie wewnątrz wersów też się widuje — tutaj jednak również ważna jest konsekwencja, więc

Cytat: Mróz, wysiadam[przecinek] zimny kubeł

Ogólnie rzecz biorąc, nie przekonałaś mnie tym tekstem. Minęły ze trzy minuty, odkąd go przeczytałam, a nie pamiętam ni słowa.

Swoją drogą, jak już wyżej wspomniano, zmień nieregulaminowy tytuł.

Zamiast "czuje" powinno być "czule" - literówka się wkradła.
Co do interpunkcji to nie wiem czy ją konsekwentnie wprowadzić czy zlikwidować w ogóle.

do Dire: druga część wprawdzie nie jest refleksją, ale jakby "wyjaśnieniem" zdarzeń ze zwrotek wcześniejszych

do AlpenGold: jeśli chodzi o interpretację - bingo!

do Enell: fakt, ten jeden wers jest przydługi. coś skoryguję. dzięki za podpowiedź.

Dziękuję za komentarze

Yeah, pochwalę się pani od polskiego. ^^

You will never realize, what darkness lies inside, inside my mind...

Sirenia - My Mind's Eye

Podejrzewam, że owy on, który to wsiadł do tego tramwaju, był tylko wytworem wyobraźni podmiotu lirycznego, mam rację? Zimny kubeł wody to pewnie odniesienie do tego, że ta dziewczyna, gdy tramwaj raptownie się zatrzymał a ludźmi zatrzęsło, zorientowała się ze smutkiem, że jej piękne przeżycie było jedynie przywidzeniem. Hm, powiedziałabym, że bardzo proste i banalne. Niezbyt się wczułam, ale widzę nadzieję. Myślę, że jak jeszcze popracujesz to będzie całkiem-całkiem.

Dzięki za komentarz

Cytat:Co do interpunkcji to nie wiem czy ją konsekwentnie wprowadzić czy zlikwidować w ogóle.

Patrząc na ogólny wygląd i rytm, do twarzy byłoby mu z konsekwentnie utrzymaną interpunkcją.

Ok. Dzięki za komentarz