Mnie zwykle inspirują drobiazgi. Najdrobniejsze drodiażdżki. Usłyszane słowo, które z sekundy na sekundę zaczyna opowiadać swoją historię. Zauważony kształt, usłyszany dźwięk. Wszystko to co mnie otacza. Mam z tym mały problem, bo powoduje to ciągły kołtun myśli krążących mi pod czaszką, często gęsto nie mogę się przez to skupić, aż do momentu w którym tego nie zapiszę. Tak jakby moja mózgownica powtarzała "no zapisz to, no zapisz, ile razy mam powtarzać, zapisz bo zapomnisz łosiu" .

Ponadto inspirują mnie ludzie, którzy swoimi słowami - przemyśleniami, podkładają mi jakby kartkę papieru pod rękę. Fajna sprawa, szczególnie gdy np. rozmowa o ulubionych rybach przeradza się (w mojej głowie) w opowieść o morskich podróżach. Uwielbiam to i karmię się tym kiedy tylko mogę . Lubię odpłynąć myślami gdzieś daleko, daleko za horyzont, wyrwać się stąd i błąkać gdzieś, gdzie nikt mnie nie znajdzie.

Muzyka nie tyle mnie inspiruje, ale nadaje rytm mojej wyobraźni. Ciężko to opisać, ale mniej więcej tak to wygląda. Jeśli już gdzieś tam w łepetynie, ktoś/coś zasieje mi ziarno "idei", muzyka przyśpiesza jego wzrost/dojrzewanie.

Ostatnio zauważyłem, że obrazy, zdjęcia, fotografie, grafiki wszystko co przedstawia "stopklatkę" podsuwa mi małe pomysły, jakieś zalążki.

Moim zdaniem wszystko to musi ze sobą współgrać i tylko wtedy człowiek faktycznie uwalnia się od nauczonych schematów myślenia / dumania / logiki i wszystkiego co nas ogranicza i może tworzyć.

Cytat:Wszystko to co mnie otacza.

mam tak samo

Idę gdzieś sobie - pomysł wpada i się rozwija i nagle mam opowieść, której nie jestem w stanie przelać na papier kiedy mam możliwość.

Co do muzyki - to tak jakby wspomaganie kierownicy. Ułatwia myślom wędrówkę.

Mnie zainspirowało własne życie - dla Taty zawsze byłam księżniczką. Musiałam też zawsze wychodzić na dwór, bo to zdrowo - świeże powietrze. Jestem w ciągu pisania. Jak skończę, to prześlę.

Hm, mnie zawsze inspirowała natura, w sensie... hm... lasy, pola, drogi... ogólnie rzecz biorąc klimat danego miejsca.
Np. pomysł na opowiadanie Ojczyzna czy Łowca wpadł mi do głowy na starej cementowni przy ognisku. Zaś na "EIV - Zagony" patrząc się na malownicze pola... jesienią (eh?).

(09.10.2010 21:54)Ghost napisał(a):  Hm, mnie zawsze inspirowała natura, w sensie... hm... lasy, pola, drogi... ogólnie rzecz biorąc klimat danego miejsca.

Oj, tak.
Otoczenie wpływa na mnie w sposób niesamowicie silny i niezrozumiały

Przede wszystkim podróże. W czasie ostatnich wakacji na piechotę przebyłem prawie cały Beskid Niski, dochodząc aż do Soliny. Właśnie wtedy w moim umyśle pojawiła się idea napisania opowiadania o wielkiej przygodzie, połączonego z elementami autobiograficznymi. Nie tylko natura jest moim natchnieniem, ale i, chyba jak każdego faceta, dziewczyny. W przeciągu ostatniego roku poznałem kilka wspaniałych stworzeń, które, w mniejszym lub większym stopniu, wpłynęły na moją poezję. Oczywiście natchnienie może przyjść w każdej chwili i może nim być nawet błahostka, np. wypisany długopis .

Inspirować może wsystko..
muzyka, przeczytana ksiażka, otaczający naś świat. Zawsze znajdzie się coś, co chemy opisać, umieścić w naszej książce.

To, skąd się biorą moje pomysły i co je tak właściwie inspiruje jest kwestią bardzo zagmatwaną ;]

Często inspiracją staje się książka... Dzieła innych są kopalnią własnych rozwiązań i pomysłów Nieraz też zdarzało mi się pisać coś do piosenki lub samej linii melodycznej ^^ Może to dziwne, ale moja pierwsza poważna przygoda z długim opowiadaniem zaczęła się od utworu rapowego x] I, co chyba najważniejsze, inspirujące są przede wszystkim spotkania z ludźmi. Mam gdzieś tekst, który powstał po trzech słowach mojej przyjaciółki

To jest dobrą inspiracją do pisania fantasy pełnego akcji:
http://www.youtube.com/watch?v=XX3X6L6soeM
W kazdym razie dla mnie.